Over mij

Hulp vragen was zeker niet mijn sterkste kant maar wel mijn redding en het begin van heel veel moois

Het is eind 2004. Met drie kinderen (de jongste pas zeven maanden) kom ik alleen te staan. Een bewuste keuze. Liever ging ik alleen verder. Nou ja, samen met de kinderen, dan. Maar natuurlijk was ik niet voorbereid op dit leven als alleenstaande moeder. Ga er maar aan staan: werken, de zorg over het huishouden, de kinderen… niet vreemd dat er dan ook wel eens dingen tussendoor glippen, toch?

Ik had geen structuur in mijn dagen en dat maakte dat ik soms als een kip zonder kop door mijn huis liep om overal ‘brandjes’ te blussen. Spullen lagen te wachten om opgeruimd te worden en onafgemaakte taken, zoals het naar de stort brengen van een bankstel of het opruimen van de administratie, lagen te wachten tot het moment dat ik er meer tijd voor zou hebben. Het was allemaal (te)veel.

Rust in huis en hoofd, ik had het zo hard nodig, maar het was vaak ver te zoeken. Want hoe houd je al die ballen hoog? Tenslotte wil je niet altijd politieagentje spelen, maar juist ook een goede moeder zijn. Ik probeerde het allemaal. Maar ergens ging het niet helemaal goed. Het huis werd rommelig en dat had weer zijn weerslag op mijn functioneren. Ik snauwde vaker tegen mijn kinderen en ‘s avonds rond negen uur wilde ik gewoon al naar bed. Zo moe was ik dan.

Het hield me bezig, beheerste mijn dagelijkse bestaan; voelde alsof ik ergens toch faalde. Ik wilde het zo graag anders, wilde zo graag rust is huis en hoofd. Had dat ook bijzonder hard nodig, maar hoe? Waar moest ik beginnen?

Zo’n elf jaar lang was ik alleenstaande moeder en kostwinner. Als geen ander weet ik wat voor uitdaging het is om werk en gezin te combineren. Dit was het begin van mijn ‘over mij’ pagina bijna 7 jaar geleden. Sindsdien is er veel ten positieve veranderd en gebeurd.


Vandaag de dag

Ik weet nu wanneer er wat moet gebeuren in het huishouden en dat geeft rust. Nu gaat de was bijvoorbeeld op routine. ‘Betekent dit dat de wasmanden altijd leeg zijn?’ ‘Nee, maar dat laat ik los.’ Spullen? Deze heb ik bijna niet meer. Er is heel veel weggegaan. Alle spullen in mijn huis hebben een eigen plek gekregen en daarom is het makkelijker opruimen, maar nog makkelijker om alles weer terug te vinden. ‘Heerlijk! Wat een verademing.’

Mijn leven nu is totaal anders door de veranderingen die ik heb doorgevoerd. Van de was tot aan de administratie. Van mijn agenda tot aan hulp vragen aan anderen. Ook het vaker nee zeggen tegen anderen en daarmee dus ja zeggen tegen mijzelf. Ik maak steeds vaker bewustere keuzes.

Ik sta veel relaxter in het leven en dat merken mijn kinderen natuurlijk ook. Er is nu meer ruimte ontstaan om oprecht te kunnen genieten van de fase van puberteit van mijn zonen. Ze halen dingen uit en maken dingen mee die ik nooit in mijn leven heb gedaan. Ik moet vooral niet teveel aan ze vragen, maar we hebben samen ook vaak lol om gekke dingen.

Door de ruimte en energie die er ontstond, stond ik open voor nieuwe ontwikkelingen in mijn leven. Zo ontmoette ik mijn huidige man. Kan het nog gekker en mooier? Yes. Sinds een klein jaar heb ik een paard. Een lang gekoesterde wens. Gekregen van mijn lief. Ik knijp mijzelf nog wel eens in mijn arm. ‘Auw! Ja het is echt.’


Wat je over mij moet weten

Jarenlang heb ik in vele huishoudens gewerkt. Ik ben niet snel onder de indruk van veel spullen of chaos. Ik word er zelfs blij van als ik weet dat ik het opgeruimd en netjes mag maken. Ik weet van aanpakken. Hoe groot de chaos ook is, ik blijf rustig. Ik zie wat er moet gebeuren. In een mum van tijd schep ik orde. Zelfs als ik er niet fysiek bij aanwezig ben, weet Ik met mijn uitspraken te helpen op afstand. Zo mooi. Dat raakt mij keer op keer.

Ik pleit NIET voor een steriel huishouden, maar wel een huishouden wat praktisch opgeruimd en overzichtelijk is. Er mag, ‘moet’ geleefd kunnen worden. Hier en daar een rommeltje is écht oké. Als alles maar binnen no-time weer opgeruimd kan worden en een eigen plek heeft.

Ik voel sferen goed aan, heb oog voor detail en word erg blij van lijstjes. Nog meer van het afvinken ervan. Als een Duracell konijn werk ik alles stapsgewijs af zonder de focus te verliezen. Droge humor, it’s me. Je houdt ervan of niet.


Hoe ik denk over een opgeruimd & praktisch huishouden

‘Chaos in je huis en overvolle takenlijstjes in je huishouden: het is niet jouw schuld. Bijna iedereen wordt verleid door sociale druk en de consumptiemaatschappij om meer te kopen dan je nodig hebt. Helaas moet je de onrust en de rommel die zo ontstaat, wel zelf oplossen en het is niet raar dat je hulp nodig hebt om gericht ‘nee’ te zeggen, minder te kopen en bewuste keuzes te maken’


Als je mij goed kent weet je dat:

ik en mijn lief jarenlang hemelsbreed 250 meter van elkaar vandaan woonden zonder elkaar maar 1x keer gezien te hebben.

ik veel tijd voor mijzelf nodig heb en neem om te ontspannen. Dit doe ik door dagelijks heerlijk naar mijn paard te gaan. Stal uitmesten, borstelen , rijden of grondwerk allemaal zeer rust en energie gevend.

ik na lang sparen eindelijk mijn droom om ooit nog een Mini te hebben, uitgekomen is. Het is een Mini station geworden, om alle spullen van mijn klanten in mee te kunnen nemen naar stort, of Kringloop.

ik sinds maart 2021 een implantaat met schroef in mijn hoofd heb gekregen. Deze is voor mijn gehoor device. Ik hoor namelijk met mijn linkeroor bijna niks meer. Dit apparaat helpt mijn andere oor het geluid te compenseren, waardoor ik niet meer zo moe word van alle geluiden die binnenkomen in één oor.

ik veel van de Schiereilanden Vlieland en Schiermonnikoog houd. De combinatie van zee, strand en duinen, en met de boot ernaartoe, het gevoel van écht even helemaal weg te zijn. Heerlijk.

ik een hekel heb aan zwemmen. Vooral omdat ik dan bang ben om water in mijn oren te krijgen. Dit weer gekoppeld aan de angst voor oorpijn. ‘Nee, doe mij maar ‘gewoon’ paardrijden.’


TIJD MAKEN OM AF TE SPREKEN?

Nadat ik je mail ontvangen heb, krijg je van mij het antwoord ook per mail. Let op! Deze kan in je SPAM mailbox terechtkomen.